Մեր Սերը Չի Ծերանում

Դու ծաղիկ ես՝ բույրով ես հարուստ,
Դու արև ես՝ լույսով ես հարուստ,
Իմ սրտի մեջ հուրն է առաջին սիրո,
Իմ երազն է երազները քո:

Անցնում են օրեր և հեռանում,
Մեր սերը երբեք չի ծերանում:

Դու և մոտ ես և անչափ հեռու,
Դու իմ բախտն ես և իմ ցավն ես դու,
Արծաթվել են իմ մազերը կարոտից՝
Ինչպես մութը աստղի շողերից:

Անցնում են օրեր և հեռանում,
Մեր սերը երբեք չի ծերանում:

Նայում եմ քո բարի աչքերին,
Եվ դառնում եմ նորից քո գերին,
Արցունքներդ՝ գոհարներ են ու լույսեր,
Ամեն արցունք՝ սեր է, այրող սեր:

Անցնում են օրեր և հեռանում,
Մեր սերը երբեք չի ծերանում:

Կատարումը՝ Գեորգի Մինասյանի

Մեր Լեզուն

Մեր լեզուն մեր խիղճն է դա,
Սուրբ հացը մեր սեղանի,
Մեր հոգու կանչն է արդար
Ու համը մեր բերանի:

Մեր լեզուն ծուխն է մեր տան,
Մեր կշիռն աշխարհի մեջ,
Նա աղն է մեր ինքնության,
Էության խորհուրդը մեր:

Մեր լեզուն արյունն է մեր,
Արյունից ավելի թանկ,
Մեր բուրմունքն ու գույնն է մեր,
Մեր լեզուն մենք ենք որ կանք:

Նա պիտի մեր առաջին
Ու վերջին սերը լինի,
Ի՞նչ ունենք էլ աշխարհում,
Որ այսքան մերը լինի:

Դուն Իմ Մուսան Ես

Դուն իմ մուսա՜ն ես,
Առանց քեզի երգել չեմ կարող։
Սրտիս տավի՜ղը
Բացի քեզնից էլ չունիմ լարող։

Սի՜րուն սև աչերուդ,
Կա՜րմիր վարդ այտերուդ,
Շանթ ունքերուդ,
Շուխ մազերո՜ւդ,
Էլ ինչ սուրմա է,
Հարկավոր էդ աննման փերուն։

Զարդ ու զարդարանք
Ինչիդ է պետք, դուն անգին զարդ ես։
Մարմինդ զուգված
Ալ խալերով, դրախտի ղուշ ես։

Սի՜րուն սև աչերուդ,
Կա՜րմիր վարդ այտերուդ,
Շանթ ունքերուդ,
Շուխ մազերո՜ւդ,
Էլ ինչ սուրմա է,
Հարկավոր էդ աննման փերուն։

Ափսոս ջահել ես,
Նոր ես ծաղկել, փնջիկդ գարնան:
Քեզ ջան եմ տալիս, չես հասկանում,
Անգութ հոգեհան։

Սի՜րուն սև աչերուդ,
Կա՜րմիր վարդ այտերուդ,
Շանթ ունքերուդ,
Շուխ մազերո՜ւդ,
Էլ ինչ սուրմա է,
Հարկավոր էդ աննման փերուն։

Կատարումը՝ Գոհար Գասպարյանին

Հով Արեք Սարեր

Հով արեք, սարեր ջան, հով արեք,
Իմ դարդին դարման արեք։
Սարերը հով չեն անում,
Իմ դարդին դարման անում։

Ամպեր, ամպեր, մի քիչ զով արեք,
Վարար անձրև թափեք, ծով արեք,
Գեշ մարդու օր-արևը
Սև հողի տակով արեք:

Հով արեք, ամպեր ջան, հով արեք,
Իմ դարդին դարման արեք։
Ամպերը հով չեն անում,
Իմ դարդին դարման անում։

Սարեր, ձորեր, դաշտեր ու ջրեր,
Մարմանդ-մարմանդ վազող աղբյուրներ,
Մի վեր կացեք, իմացեք,
Տեսեք իմ սրտի ցավեր:

Լսենք հայր Կոմիտասի կատարմամբ եւ ճանաչենք ինքներս մեզ՝

Սենյակ No 101

Պատկերացրու մի խուլ սենյակ,
Որտեղ ամուր կողպեքի տակ
Միշտ կպահենք,
Այն, ինչ խանգարում է որ գեղեցիկ ապրենք
Եկ ընդմիշտ այնտեղ նետենք:

Շովինիզմն ու ռասիզմը, առեւտուրն ու կապիտալիզմը,
Պատերազմ զենք ու սով աղքատություն,
Կոլաներն ու չիպսերը, քիմիական բոլոր ուտեստները
Եկ նետենք սենյակ համար 101:

Հաշմանդամի թոշակառուի նկատմամբ խտրականությունը,
Բռնությունն ընտանեկան կնոջ հանդեպ,
Չաշխատող լուսանշանները, երեսպաշտ մարդկանց ժպիտները
Եկ նետենք սենյակ համար 101:

Էկոլոգիան վնասող մեր բնազդը, լավ ֆիլմերն ընդհատող գովազդը,
Աղանդները եւ կրոնները մոլորեցնող,
ՁԻԱՀը, ծխախոտը, կաշառքը, անգրագիտության մեծ արշավանքը
Եկ նետենք սենյակ համար 101:

Սեւ ու Սպիտակ—EMPYRAY

Ո՞ր գիշերից են քո աչքերը.
Ո՞ր ուժերից են քո մտքերը խենթ,
Ու ո՞րտեղից է հուրը քո հոգու.
Ո՞ր տողից է սիրտդ:

Ո՞ր լույսերից են քո ստվերները.
Ո՞ր հույզերից են երազները քո,
Ու ո՞ր արեւը քեզ դարցրեց լուսին.
Ո՞ւմ անձրեւն ես դարձել…

Սեւ ու սպիտակ,
Կեղծ ու շիտակ
Ես չեմ կարող տարբերել.
Մեղք ու զղջանք,
Գութ ու հանցանք
Իմ մեջ են լուռ խառնվել.
Հին վերքերով սիրտս խռով
Էլ ինձ չի ընձեռվի
Երբե՜ք:

Որ մոլորակն է քո պաշտպանը,
Եւ որ հրեշտակն է պահապանը քո,
Ու ո՞ր քամին է քեզ բերել հեռվից
Ո՞ր ժամին ես վայրկյան:

Օ Քամի-Քամի

Լուսնի աղոտ արտացոլումն աչքերիդ մեջ, աչքերիդ մեջ,
Դեմքիդ ժպիտը հուսահատ, հուսահատ ու վերջ հուսահատ ու վերջ:

Ես այսօր թողնում եմ քեզ իմ սերն ու հեռանում,
Իմ սրտին այսօր մի նոր վերք է ավելանում,
Ու իմ սերը պոկված ճյուղի, պոկված ճյուղի, ճյուղի նման
Օրորվում է աշնան քամուց, աշնան քամուց, աշնան քամուց:

Օ քամի, քամի պոկիր իմ սերն առանց ցավի,
Հետո համբուրիր պլոկված կեղևը ծառի,
Թող վերքը ցավ չպատճառի, ծառին թող ցավ չպատճառի:

Ախ գոնե լաց եղիր, դե թեկուզ ձայն անիր,
Բայց այդպես մի նայիր, բայց այդպես մի նայիր,
Ախ գոնե լաց եղիր, մե թեկուզ ձայն անիր,
Բայց այդպես մի նայիր, բայց այդպես մի նայիր:

Աստղերը չռել են աչքերը ու նայում են ապշած մեր վրա,
Մի սպանեք, մի սպանեք ձեր սերը,
Դուք երկրորդը էլ չեք ունենա: