Գլխավոր > Գուսանական, Երգ > Յարը Մարդու Յարա Կուտա

Յարը Մարդու Յարա Կուտա


Յարը մարդու յարա կուտա, շատ ուշ հասկացա,
Ժայռից պոկած սիրտը նրա քնքուշ հասկացա,
Յարս ինձ չասաց՝
«Դեղ տամ վերքիդ, առ դիր, ով աշուղ,
Սեր երգելուց ձեռքիդ սազը վայր դիր, ով աշուղ»:

Երանի չոլերն ընկնեյի,
Անտուն ու անտեղ մնայի,
Սարի պես դարդ ունենայի,
Յար չունենայի։

Յարի սերը շատ անուշ է, լավին լավ չի գա,
Յարի դարդը ծակող փուշ է, ցավին ցավ չի գա,
Քաղցր է նրա տված ջուրը, անմահական է,
էլ չի հանգչի տված հուրը, հոգի կհանե։

Հազար տեսակ տանջանք կուտա վարդը բլբուլին,
Ով յար ունի՝ նա կիմանա դարդը բլբուլին,
Ես Հավասն եմ, սոխակի պես վշտերս եմ լալիս,
Սիրո հուրը իմ սրտակեզ՝ հանգիստ չի տալիս։

Categories: Գուսանական, Երգ Պիտակներ՝
  1. Հենզել
    Հունվարի 26, 2011, ժ. 15:41

    Երանի չոլերն ընկնեյի,
    Անտուն ու անտեղ մնայի,
    Սարի պես դարդ ունենայի,
    Յար չունենայի։

    ՍԱ ՃԻՇՏ ՉԷ, ՊԵՏՔ Է ԼԻՆԻ՝
    Երանի յադ ունենայի,
    Յադերից շատ ունենայի,
    Սարի պես դարդ ունենայի
    Յար չունենայի:

  1. No trackbacks yet.

Թողնել պատասխան

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Փոխել )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Փոխել )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Փոխել )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Փոխել )

Connecting to %s

%d bloggers like this: